Intake of mistake?

Daar zit je dan, in de auto onderweg naar België. Toch wel met een lichte spanning. Wat gaan ze vragen, bespreken, hoe zal het ziekenhuis er uit zien. Je hoort soms van die extreme horror verhalen over operaties in het buitenland waardoor ik mezelf ga afvragen, doe ik hier wel goed aan?!

Eenmaal aangekomen op het parkeerterrein van het ziekenhuis in België, zakte de ergste spanning weg. We liepen naar binnen en het was wel een beetje wennen want alles gaat natuurlijk anders dan dat we gewend zijn in Nederland.
We moesten ons aanmelden bij een balie en omdat wij als Nederlanders niet verzekerd zijn in het buitenland (mits er medische noodzaak is) inschrijfgeld betalen, daarna mochten we doorlopen naar de afdeling.

We liepen door de gangen van het ziekenhuis en het leek wel een scène uit een horrorfilm! Oud, typische geur, bepaald type kleur op de muur en het zag er soms wat vervallen uit. We liepen op een gegeven moment helemaal alleen door de smalle gangetjes en we gingen van de ene doolhof route naar de andere. Wat een aparte ervaring.

Psycholoog
We mochten plaatsnemen in een aparte wachtkamer en werden op een gegeven moment opgeroepen door een psycholoog. De psycholoog gaat het gesprek met je aan om te kijken wat je er al aan gedaan hebt, hoe is zelf in het leven sta en om te onderzoeken of je zo een ingreep wel aankan op langere termijn. Uiteraard zo grondig dat ik ben heb ik het nodige aan research gedaan en op een gegeven moment was ik het één en ander aan het vertellen daarover, ze vond het zo interessant dat ze wou weten waar ik de informatie vandaan had om het te kunnen lezen en bestuderen. Dat is eens een keer wat anders! Dat iemand met ontzettend veel ervaring en super hoge studies en opleidingen open staat voor informatie van een leek.

Oude rot in het vak
Na het gesprek werden we opgehaald door Christine. Wat een leuke spontane en drukke vrouw is dat, ik hou d’r van! We werden door haar begeleid naar Dr. Himpens, DE chirurg die al heel veel mensen blij heeft kunnen maken (wat ik zoal heb kunnen lezen op het internet).
Het eerste wat ik dacht toen ik hem zag was, hij is een oude rot in het vak, dat zit wel snor. Wat een relaxte, aardige en directe man is dat. Af en toe een geintje tussendoor om je op je gemak te stellen, hij wist wel hoe hij dat aan moest pakken. Ik vind het nogal belangrijk dat er wel een soort klik moet zijn tussen mij en de dokter, hij gaat mij tenslotte opereren!

Er werd onder andere gesproken over de operatie, mijn lengte, gewicht, buikomvang werd gemeten…confronterend. Ik kreeg vervolgens ook nog te horen dat ik wel zwaarder was dan de gemiddelde patiënt die hij opereerde (toch wel typisch als je in NL door het Slotervaartziekenhuis wordt afgewezen omdat ik op 1 puntje na een te lage BMI had en dus ook te licht was om goedgekeurd en geopereerd te worden).

Na een interessant gesprek en met de nodige informatie en papieren voor vervolg onderzoeken reden we weer terug naar huis.

…To be continued…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s